ขนบและพัฒนาการทักษะการเป่าแคนประกอบลำทางสั้นทำนองขอนแก่นสู่ชุมชนเพื่อความยั่งยืน - เพียรชนะ, ชยพล (วารสารพุทธปรัชญาวิวัฒน์, 2024)
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความเป็นมาของขนบและพัฒนาการทักษะการเป่าแคนประกอบลำทางสั้นทำนองขอนแก่น การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ ใช้วิธีการเก็บข้อมูล  2 วิธี ได้แก่ การเก็บข้อมูลจากเอกสาร และการเก็บข้อมูลภาคสนาม โดยใช้แบบสัมภาษณ์ที่มีโครงสร้างผลการวิจัยพบว่า ความเป็นมาขนบและพัฒนาการทักษะการเป่าแคนประกอบลำทางสั้นทำนองขอนแก่น มีพัฒนาการมาจากวิถีชีวิตและความเชื่อซึ่งพัฒนาการมาจากลำผีฟ้าซึ่งเป็นความเชื่อของคนอีสานว่าบรรพบุรุษอยู่เมืองฟ้าเมืองแถน จะเป่าแคนในลายสร้อยน้อยเพราะตรงกับเสียงหมอเย้าที่เป็นหญิง และต่อมาลำผีฟ้าก็ได้มีพัฒนาการเป็นหมอลำพื้น ซึ่งกลอนลำผีฟ้าจะเป็นกลอนลำที่เป็นภาษาท้องถิ่น ส่วนกลอนลำพื้นจะมีคำบาลี-สันสกฤตผสมกับภาษาท้องถิ่นพัฒนาเป็นลำทางสั้น ลำหย่าวหรือลำเดินดง  ลำประยุกต์ ลำทางสั้นกลอนไหว้ครูหมอแคนจะฟังทำนองลำ ส่วนหมอลำจะลำให้ตรงกับเสียงแคน ลำประยุกต์หมอลำจะลำตามทำนองดนตรีและเสียงดนตรี