บทบาทของพระสงฆ์ต่อการพัฒนาสังคมในยุค 4.0 - ฐิตเมธี, พระมหาสุริยา (วารสารพุทธปรัชญาวิวัฒน์, 2018)
พระพุทธศาสนากับสังคมไทยอยู่ร่วมกันมายาวนาน สังคมไทยในอดีตมีความสงบสุข เรียบง่าย จารีต ขนบธรรมเนียม ประเพณี งดงาม ตามแบบพระพุทธศาสนา พระสงฆ์ คือ พระภิกษุผู้มีบทบาทหน้าที่สำคัญในการส่งเสริมทำนุบำรุงพระพุทธศาสนา พร้อมทั้งสร้างศรัทธาแก่พุทธศาสนิกชน จึงทำให้สังคมไทยมีความเจริญรุ่งเรืองงอกงาม ทั้งทางด้านคุณธรรม จริยธรรม ปัจจุบันกระแสแห่งความเปลี่ยนแปลงทางสังคมโลก เศรษฐกิจ ประกอบกับรัฐบาลได้มุ่งพัฒนาสังคมเดิม เพื่อยกระดับขับเคลื่อนฐานเศรษฐกิจจากเกษตรกรรม สู่ภาคอุตสาหกรรม และมุ่งสู่การขับเคลื่อนเศรษฐกิจด้วยเทคโนโลยี และสร้างนวัตกรรมใหม่ หรือเรียกว่า 4.0 จึงทำให้สังคมตกอยู่ภายใต้การครอบงำ ด้านวัตถุ การแข่งขัน สังคมมุ่งสู่ความโลภ โกรธ หลง มากขึ้น กระแสการเปลี่ยนแปลงดังกล่าว พระสงฆ์จำเป็นต้องตระหนักถึงบทบาท มุ่งพัฒนาให้สอดคล้องกับสถานการณ์ที่เปลี่ยนแปลง โดยพัฒนาบทบาท 2 ประการ คือ 1) การส่งเสริมคุณธรรม จริยธรรม ความดีงาม เพื่อพัฒนากาย วาจา และจิตใจ ให้สูงขึ้น ด้วยการให้สังคมหันมารักษาศีล ให้ทาน มั่นภาวนา เสริมสร้างสมาธิ และพัฒนาปัญญา 2) พระสงฆ์ต้องทำบทบทหน้าที่ทางการปกครอง การเผยแผ่ การศึกษา สาธารณูสงเคราะห์ และการสงเคราะห์ เพื่อนำสังคมไปสู่ความสงบสุข สร้างสันติภาพ เป็นการส่งเสริม และทำนุบำรุงพระพุทธศาสนาให้เกิดความเจริญ มั่นคง ก้าวหน้า ที่สำคัญจะทำให้สังคมในยุค 4.0 มีโอกาสได้เข้าถึงหลักแห่งความจริง และความดีงาม ตามหลักแห่งพระพุทธศาสนาสืบต่อไป